Δεν τρέχει κάστανο

Σημαντικές αλλαγές από σήμερα, φίλοι μου! Έχω λάπιτοπι, πράγμα που σημαίνει ότι έχω γλιτώσει το βασικό έξοδο του ίντερνετ - όχι τελείως, βέβαια. Θα πληρώνω το μερίδιό μου στον ιδιοκτήτη, μιας και αυτός έχει το μόνδεμ. 24mbps και οι γραμμές είναι τέσσερις (από πέντε). Δεν με χάλασε καθόλου! Ας είναι καλά η καλή μου η αδερφή και οι καλοί μου οι γονείς που μου το φέρανε εδώ στα "απομακρυσμένα". 

Καρδούλες!!! <3

Ευτυχώς που έμεινε η μητέρα και σήμερα. Μαγειρέψαμε, ψωνίσαμε, ξανά ψωνίσαμε, γενικά κάναμε πολλά ψώνια σήμερα. Τι λαχανικά θες, τι κρεατικά θες (εντάξει, λίγο τσιτσί που και που χρειάζεται). Ενθουσιάστηκε την προηγούμενη φορά με τα κρεμμύδια. Ήταν, λέει, πολύ ζουμερά. Έχω ακούσει για πορτοκάλια, για μανταρίνια, εσπεριδοειδή γενικότερα, αλλά για κρεμμύδια πρώτη φορά το ακούω. Όπως και να έχει, σήκωσε το μανάβικο από κρομμύδια. 

Κόντευα να ξεχάσω πως είναι να μαγειρεύει κάποιος άλλος για σένα. Θα μου πεις, δεν είμαι και πολύ καιρό εδώ πάνω μόνος. Σχεδόν ανά δυο εβδομάδες έρχεται και κάποιος (οι γονείς μου στην προκειμένη περίπτωση - άντε, σγα σγα να έρχεται και κανένας από εσάς... Ναι! Εσένα λέω που διαβάζεις τις γραμμές αυτές). Αλλά, σαν το φαγητό από τα χέρια άλλου, και δη έμπειρου στην μαγειρική, είναι άλλη φάση.

Σήμερα έκανα μια δραματική διαπίστωση. Για όσους δεν ξέρετε (βασικά, κανένας σας δεν το ξέρει), ο μετρητής του ρεύματος (a.k.a. "χελώνα", πλέον γνωστό και ως "αντίστροφη μέτρηση θανάτου τσέπης") είναι μέσα στο σπίτι. Καλή φάση, διότι βλέπεις ανά πάσα στιγμή τι καταναλώνεις. Εκεί που μαγειρεύαμε (δηλαδή, μαγείρευε), έριχνα και κανένα βλέφαρο στο διάολο αυτό. Εκείνο το δισκάκι (πως σκατά λέγεται δεν ξέρω), ενώ όταν ανάβεις απλά γυρίζει και το βλέπεις να κινείται αργά και σταθερά, όταν ανάβεις τον φούρνο ή το μάτι (ή το θερμοσίφωνα μια άλλη φορά που το έβλεπα) απλά χάνει την μπάλα. Σήμερα, εν ολίγης, καταναλώσαμε 5 κιλοβατώρες! Τώρα πως μεταφράζεται σε τιμή δεν ξέρω, αλλά μου φάνηκε πολύ. Αν ξέρει κάποιος, ας βοηθήσει. Βαριέμαι να κάνω αναζήτηση στο ίντερνετ για το πόσο αντιστοιχούν κλπ κλπ...

Κάτι νούμερα που έχει...

Έχω τόσα αποθέματα τροφής, που υπάρχει περίπτωση να μου φτάσουν και μέχρι τον Ιανουάριο. Για να δείτε πόσο σας σκέφτομαι (αναφέρομαι στα πρεζόνια της καφεΐνης), έχω και καφέ ελληνικό και φραπέ (ντεκαφεϊνέ). Κανονίστε, διότι δεν μπορώ να τα πιω όλα αυτά μόνος μου! Επίσης, έχω μπόοολικη φέτα. Ατελείωτη, πραγματικά. Σε αυτό δεν θέλω βοήθεια. Είναι δικιά μου!

Έπος αθλιότητας η φωτογραφία...

Αυτιά για σήμερα. Αύριο πάλι. Πάω να ζήσω στιγμές οικογενειακής θαλπωρής. Ύπνου δηλαδή...

Υ.Γ. : Αμερικλάνε, αν με ακούς (βλέπεις, τέλος πάντων), έχω να σου πω το εξής: φέτες υπάρχουν πολλές. Σαν την φέτα Σουφλίου ΚΑΜΙΑ! Επίσης, μάθε μου να κάνω απεύθυνση. Πως περιμένω αυτή την μέρα...

Back to base Μέρος 1ο

Αρχικά, θέλω  να ζητήσω ένα τεράστιο "συγγνώμη" από τους φίλους μου στην Θεσσαλονίκη. Αναφέρομαι κυρίως σε αυτούς που δεν πήρα ούτε ένα τηλέφωνο. Πραγματικά δεν προλαβαίνω. Ίσα - ίσα ήρθα για να μαζέψω κάποια πράγματα (CD για τα μούλικα - κάπως πρέπει να μορφωθούν, δεν θα μορφωθούν με ΣΑΚΗ ΡΟΥΒΑ, και κάτι άλλα τσιμπράγκαλα απαραίτητα για την διαβίωση και την επιβίωσή μου) και να φύγω. Θα επανορθώσω τα Χριστούγεννα. Μέχρι τότε, βέβαια, θα προσπαθώ να παίρνω κανένα τηλέφωνο. Πάρτε όμως και εσείς! Νιώθω τόσο μόνος εκεί πάνω...

Και αβοήθητος... Σνιφ...



Δεν έχω σύμμαχο στην καφρίλα. Οι "συνάδελφοι" για τα γούστα μου είναι άκρως ξενέρωτοι. Καταρχήν, όλοι είναι παντρεμένοι με παιδιά. Τι δουλειά έχω να κάτσω μαζί τους; Άντε λίγο χαβαλέ, τίποτα παραπάνω. Να πω για μουσική; Σιγά μην ακούνε τα ίδια που ακούω και εγώ (οπωσδήποτε ΟΧΙ). Έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα; Φορ φακ σέικ, όχι (αφιερωμένο :Ρ ) ! Μόνο να βάλεις τα παιδιά στην μέση, αλλάζει το όλο θέμα. Επίσης, ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ όταν μου το παίζουν ξερόλες! Όπως είχα αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση, θεωρούν ότι είναι οι ύψιστοι παιδαγωγοί, αυτοί που θα τα διορθώσουν όλα. ΟΛΑ όμως. Οι απόλυτοι συνεχιστές μιας άψογης παιδαγωγικής. Θεέ μου, το σκέφτομαι και θέλω να ξεράσω όλο το νευρικό μου σύστημα! Τέσπα, αρκετά ασχολήθηκα μαζί τους.

Καταλάβατε πως έχει το πράγμα εκεί πάνω. Πόκα μιζέρια. Ήταν και τραγούδι, νομίζω, του Χάρρυ Κλυνν. Βαρέθηκα να ψάχνω, όμως, και συνεχίζω.

Έφτασα αισίως στο σπιτάκι μου. Το κρύο σπιτάκι μου. Τόσο κρύο δεν κάνει και εκεί πάνω. Εκεί έχω το εξής καλό: όλη η ζέστη από τον ιδιοκτήτη έρχεται προς τα πάνω - σαν βασικός νόμος της φυσικής - οπότε έχω μια πολύ καλή ζέστη (δεν λες ότι τα πετάς, αλλά όταν κουκουλωθείς είσαι και γαμώ) με τα ελάχιστα χρήματα - για την ακρίβεια δεν καίω τίποτα... Βγάζουμε ένα συμπέρασμα από αυτό: ότι ο ιδιοκτήτης (εφ' εξής "ο από κάτω") το μπουμπουνίζει το καλοριφεράκι. Του δίνει και καταλαβαίνει. Τι σκατά; Αυτόν δεν τον άγγιξε η κρίση;

Δεν ξέρω. Είμαι λίγο στα χαμένα. Έγιναν σχετικά πολλά πράγματα σήμερα. Κυρίως, συγχύστηκα με κάτι προσωπικό, τέλως πάντων. Δεν ξέρω καν θα έπρεπε να γράφω για αυτά τα θέματα. Τα βλέπουν πολλοί και δεν ξέρω πλέον ποιοι μπορούν να τα κρατήσουν μεταξύ μας. Αμφιβάλλω. Ειδικά μετά το σημερινό, αμφιβάλλω κατά πολύ.

Πολύ το σοβάρεψα, ε; Πάω να πιω μια μπύρα και τα λέμε αύριο.









Το O.S.T. της ημέρας:

Πρεζόνι του blog

Στα κρυφά το γράφω αυτό το post, διότι φτάνει με το κατεστημένο των ίντερνετ καφέ. Στο τέλος, δεν θα έχω λεφτά να πληρώσω το ενοίκιο πόσο μάλλον να πάρω αυτό το πολυπόθητο ΛΑΠΤΟΠ. Το λέω και μου τρέχουν τα σάλια.

Αν συνεχίσω να γράφω, έτσι θα καταντήσω.

Θυμάστε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στο facebook; Ξέρετε αυτό με τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, που ούρλιαζαν από χαρά ότι ήρθε ο Γιωργάκης κλπ; Για να το θυμηθήτε, ιδού:

Ω ναι, αυτό.

Ψάχναμε να βρούμε την δεδομένη στιγμή με τα πράγματα σε εξέλιξη, αν μπορούμε να βρούμε κάποιον ψηφοφόρο. Μην ψάχνετε άδικα. Τον βρήκα ήδη. Ή μάλλον, την βρήκα... Πραγματικά, ντρέπομαι για το ανθρώπινο είδος. Ειδικά για αυτό που αντιπροσωπεύεται στο παρών βίντεο. Τα πουνόμανα τώρα δεν εμφανίζονται, διότι τους έχει έρθει το αυγό στον πάτο. Αλλά, είναι τόσο χαμηλά στην τροφική αλυσίδα, που ακ

Γκαμότεν, πρέπει να φύγω. Έρχονται οι πράκτορες...